ب ) التحفة الحسينيّة * روزه واجب مىشود بر آن كس كه ماه را ديده ، هر چند بيننده متفرّد باشد . وديگر ثابت مىشود به شياع . وديگر ثابت مىشود به اينكه از ماه شعبان سى روز بگذرد . وديگر ثابت مىشود به شهادت دو عدل ، ودر صورت صافي هوا واستواى بلد تا مكان ديدن اشخاص بيننده ماه ، خواه داخل بلد باشد ، وخواه خارج ، شهادت عدلين قبول نيست . وهرگاه مشاهدين در صفت هلال اختلاف كنند بر شهادت ايشان اعتماد نيست . وهلال رمضان به شهادت زنان ثابت نيست إلّا آنكه به حدّ شياع ويقين رسيده باشد . وبه جدول وتقويم ثابت نمىشود . وغايب شدن هلال بعد از شفق اعتبار ندارد . واگر هلال قبل از ظهر ديده شود ظاهرا اعتبار ندارد ، وحكم ديده شده بعد از ظهر دارد . مسأله : هرگاه هلال را پيش از ظهر ببيند در اوّل ماه رمضان ، پس احتياطا روزه تا شام گيرد ، واگر نگيرد وبخورد ، هيچ مانعى ندارد . وامّا هلال عيد را هرگاه پيش از ظهر ببيند جزما روزه نخورد ، والبتة تا شام بگيرد ، وغير اين نمىتواند نمود .

--> ( 1 ) * . التحفة الحسينيّة ، ورقهء 150 ، بر أساس نسخهء خطّى شمارهء 6 / 8950 كتابخانهء آية الله مرعشى رحمه اللّه .